Antik çağlardan beri dokuma yapılan bu topraklarda Osmanlı İmparatorluğu’nun yükselişiyle Anadolu tekstil üretiminin merkezi hâline geldi. Ancak bir yandan Hint pamuğunun Türk pamuğunun önüne geçmesi Anadolu tekstiline darbe vurdu.

Batılılaşma çabalarına giren Osmanlı İmparatorluğu nihayetinde 19. Yüzyıl sonlarında fabrika üretimine de başladı. O dönemde Denizli ve Tokat dokuma konusunda ön plana çıkarken ipekli ürünlerde de Bursa ön plana çıktı ve üretim küçük işletmelerde dahi olsa sürdü. Yıl 1915’i gösterdiğinde bu toprakların önde gelen 22 kamu sanayi işletmesinin 18’i, 28 anonim şirketin 10’u, 214 özel sektör iş yerinin 45’i ve toplam 264 sanayi iş yerinin 73’ü tekstil sanayiinden oluşuyordu.

Cumhuriyet dönemi 1933 Sümerbank yasasıyla Bakırköy, Kayseri, Ereğli bez fabrikaları ve Nazilli basma fabrikasının yanı sıra 1938’den sonra Bursa Merinos, Malatya pamuk ve Eskişehir basma fabrikaları kurulup sonrasında tüm tekstil, konfeksiyon fabrikaları ve atölyeleri Sümerbank çatısında toplandı.

1940 yılına gelindiğindeyse tekstil sektörüne tasarımcı yetiştirmek adına Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nde kumaş desenleri bölümü kuruldu. 1977’de ise İzmir Ege Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Tekstil Bölümü açıldı.

Sektörün gelişmesi 1960’larda özel sektörün gelişmesiyle başladı.

Şair, ressam Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun atölyesi gibi özel atölyelerde de yazmalar ve geleneksel dokuma örnekleri yaşatıldı. Bu sayede pek çok sanatçı Türk dokumacılığına çağdaş yorumlar getirebildi.